Wat is Wicca?

 

Hekserij vroeger
Vroeger was er in elk dorp wel een 'Heks' te vinden. Een vrouw of man (maar meestal een vrouw) die van alles afwist van zaken als genezen, het voorspellen van de toekomst en soms zelfs van Magie. Het genezen kon gebeuren op verschillende manieren: door het gebruik van kruiden, met kristallen, door Magie of door andere hulpmiddelen. Zo was het bijvoorbeeld gebruik om met bepaalde feesten tussen twee vuren door te rennen om zo ziekten die men zou kunnen krijgen te verbranden. Deze Heksen waren meestal de enige genezers in een dorp aangezien de 'reguliere' medische wetenschap nog niet ver ontwikkeld was. Hierdoor genoot een Heks destijds een hoog aanzien bij de dorpsbewoners. Daarnaast waren er Heksen die meer met Magie werkten, zo kon je bij havensteden vaak 'windknopen' kopen waardoor een schipper nooit zonder wind op zee zou zitten (en wind is wel zo handig als je een zeilboot hebt). Van deze vormen van Magie zijn zelfs in onze tijd nog veel bekend, tegenwoordig worden ze volksmagie of bijgeloof genoemd.

Het hoge aanzien dat de Heksen hadden veranderde echter geleidelijk met de komst van het Christendom. Hiervoor zijn twee hoofdredenen:
1. Volgens het Christendom was het gebruik van Magie verboden. Veel Heksen gebruikten echter Magie of geneesden op andere (voor de Christenen onverklaarbare) wijzen, omdat ze het niet kenden werd ook dit afgedaan als Magie. Doordat men de 'krachten' van de Heksen niet begreep was de Kerk er bang voor, zoiets kon alleen maar door de Duivel of door God worden gedaan en aangezien de Kerk God vertengenwoordigde moesten de Heksen dus wel met de Duivel samenwerken.
2. Met de komst van het Christendom werd de samenleving patriarchaler en waren bepaalde beroepen zoals 'arts' en 'verloskundige' alleen nog maar voor mannen. Deze beroepen werden echter al eeuwen door de Heksen beoefend en zij waren niet bereid er zomaar mee te stoppen.

En zo begon de machtsstrijd, enerzijds om de 'Duivelaanbidsters' te verdelgen, anderzijds om de positie van de man (natuurlijk allen Christenen) te versterken. Het is dan ook te zien dat ca. 80 procent van de personen die om beschuldigingen van Hekserij ter door veroordeeld zijn vrouwen zijn en slechts 20 procent mannen.

 

Wicca nu
Toen in Engeland in 1950 de wet tegen Hekserij werd opgeheven (tot die tijd was elke vorm van Hekserij, jezelf Heks noemen, het beoefenen van Magie, etc... strafbaar) richtte Gerald Gardner zijn Coven op. Gardner beweerde te zijn ingewijd door een familie die de Heksentraditie uit de oudheid in leven had gehouden, ondanks de inquisitie en jarenlange vervolging van Heksen. Gardner heeft de kennis die hij zo verkregen heeft over de Hekserij verwerkt tot een religie, de Wicca. Veel delen ontbraken echter, waren door de jaren heen verloren gegaan. Om de Wicca toch kompleet te maken heeft Gardner veel geleend van 'aanverwante' tradities zoals de vrijmetselaars en de rituele magiërs. De traditie die Gardner zo heeft opgericht wordt de Gardneriaanse traditie genoemd. Zo is er de Alexandrijnse traditie (die meer nadruk legt op het rituele gebeuren), de Dianic traditie (een zeer feministische stroming waarbinnen vaak alleen in de Godin geloofd wordt), Greencraft Wicca (waar de nadruk wordt gelegd op de natuur en het Goddelijke daarin).

 


Het geloof:
Wicca is op de eerste plaats een religie. Wat deze religie inhoudt is echter moeilijk te zeggen. Dit komt doordat de Wicca geen openbaringsreligie is. (een openbaringsreligie is een geloof waar een 'heilig boek' bestaat waarin uitgelegd wordt wat je geloven moet als je tot dat geloof wilt horen). Wicca is een belevingsreligie, dat wil zeggen dat het belangrijkste is hoe je zelf het Goddelijke beleeft. Er zijn echter een aantal min of meer vaste punten te vinden:

Geloof in het Goddelijke. Voor de meeste Wicca's is er één groot goddelijke geheel maar zijn er veel manieren om naar dat Goddelijke te kijken, ofwel er zijn veel aspecten aan het Goddelijke. De meesten zien met name een mannelijk en een vrouwelijk aspect, de God en de Godin. Anderen zien veel meer aspecten en geven elk aspect een naam en elk aspect wordt zo een God of een Godin op zich. Dit is iets wat je bij veel oudere culturen terug ziet, de Grieken, Kelten, Noren en Egyptenaren kenden velen Goden en Godinnen die elk voor een deel van het Goddelijke staan.
Belangrijk is het te onthouden dat ongeacht hoe het Goddelijke genoemd wordt, de meesten in het Goddelijke geheel geloven, ongeacht of ze het nu een naam van een God/Godin geven of niet.


Reïncarnatie. Hoewel niet universeel in het Wicca geloof is de Reïncarnatie leer (ofwel het geloof dat je geboren wordt, sterft en weer geboren wordt) wijd verspreidt onder de Wicca's. Maar ook hier worden de details door iedere Wicca zelf ingevuld. De één zal geloven dat we alleen als mens incarneren, de ander kan weer geloven dat we even goed als dieren kunnen incarneren.


Het Goddelijke is overal, om ons heen en in alles dat leeft. Dit maakt de natuur tot iets dat bezielt is door het Goddelijke zelf. Dieren en planten maken deel uit van het Goddelijke en we moeten er verantwoordelijk mee omgaan. De aarde is niet een 'verbruiksproduct' dat we naar behoeven kunnen gebruiken tot het op is. De Aarde maakt deel uit van het Goddelijke, zij zorgt voor ons en voorziet ons in het voedsel en water dat we nodig hebben en wij moeten verantwoordelijk met haar omgaan.
Magie:
De meesten mensen voelen zich tot de Wicca aangetrokken door de Magie. Wicca's geloven in Magie, dat ze door het uitvoeren van bepaalde handelingen de wereld om hen heen kunnen beïnvloeden. Voor velen is dit interessant en dat willen ze ook wel eens proberen. Een van de meest gestelde vragen is dan ook: 'kan ik zorgen dat x verliefd wordt op mij?'. Het antwoord is ja, het kan. Maar als dit is wat je zoekt is Wicca niets voor jou. Een Wicca is gebonden aan twee strenge regels en nooit nooit nooit mag Magie gebruikt worden om anderen te schaden. Als je een ander verliefd op je laat worden neem je zijn/haar vrije wil weg en daar schaadt je die persoon mee. Volgens de Wicca regels is dit ten strengste verboden, en kan het zelfs ernstige consequenties hebben (voor meer info zie: Leefregels).
Daarnaast is het uitvoeren van een Magisch ritueel veel werk en moeilijk te leren. Het is veel meer dan het oplezen van een rijmpje. Het rijmpje op zich kan wel in het ritueel voorkomen maar heeft geen kracht op zich. Daar komt veel meer bij kijken en dat leer je niet zo snel.

 

Organisatie:
Voor alle Wicca's geldt dat ze geen hoogste autoriteit erkennen zoals bijvoorbeeld een Paus. Binnen de Wicca is iedereen gelijk aan elkaar, en hoewel er binnen Covens een gradensysteem bestaat betekent het niet dat een tweede of derde graads Wicca beter of meer is dan een eerste graads Wicca, alleen dat die persoon meer over de traditie van het Coven geleerd heeft. Wicca's organiseren zich tegenwoordig op voornamelijk twee manieren:

Covens: dit zijn groepen van Heksen die meestal een gemeenschappelijke traditie volgen. Het Coven wordt geleid door een Hogepriester en een Hogepriesteres, twee personen (meestal de meest ervarenen) die meestal zowel de organisatorische taken hebben als de leidende taak binnen een ritueel.
Hoewel het heel erg moeilijk is om er een schatting van te geven vermoedt men dat ca. 30% va de Wicca's in een Coven zit. Het voordeel is dat je een groep mensen hebt waarmee je je geloof kunt delen, dat je iemand hebt waar je met je vragen naartoe kunt en dat je 'niet alleen' bent. Sommigen zien er ook nadelen in omdat elk Coven een traditie heeft en die traditie niet overeen hoeft te komen met wat die persoon zelf voelt of geloofd.


Solitairen: dit zijn Wicca's die besluiten om het alleen te doen. Ze behoren niet tot een Coven en meestal halen ze de informatie die ze nodig hebben uit boeken, van het internet of van andere Wicca's. Soms richten ze zelf een groep op (dat al dan niet Coven kan heten) met andere solitairen. Dit pad is vaak veel moeilijker te begaan omdat de meesten niemand hebben waar ze met hen vragen naartoe kunnen, niemand kennen die geloofd wat zij geloven. Maar het is ook een pad waarin veel meer vrijheid ligt, vrijheid om in rituelen te verwerken wat je zelf geloofd en voelt. Dit laatste kan een reden zijn om niet tot een Coven toe te treden, een andere reden kan zijn dat Covens vaak moeilijk te vinden zijn en meestal niet echt 'om de hoek liggen', je zult vaak ver moeten reizen.