Wat is Wicca?
Hekserij vroeger
Vroeger was er in elk dorp wel een 'Heks' te vinden. Een vrouw of man (maar
meestal een vrouw) die van alles afwist van zaken als genezen, het voorspellen
van de toekomst en soms zelfs van Magie. Het genezen
kon
gebeuren op verschillende manieren: door het gebruik van kruiden, met kristallen,
door Magie of door andere hulpmiddelen. Zo was het bijvoorbeeld gebruik om met
bepaalde feesten tussen twee vuren door te rennen om zo ziekten die men zou
kunnen krijgen te verbranden. Deze Heksen waren meestal de enige genezers in
een dorp aangezien de 'reguliere' medische wetenschap nog niet ver ontwikkeld
was. Hierdoor genoot een Heks destijds een hoog aanzien bij de dorpsbewoners.
Daarnaast waren er Heksen die meer met Magie werkten, zo kon je bij havensteden
vaak 'windknopen' kopen waardoor een schipper nooit zonder wind op zee zou zitten
(en wind is wel zo handig als je een zeilboot hebt). Van deze vormen van Magie
zijn zelfs in onze tijd nog veel bekend, tegenwoordig worden ze volksmagie of
bijgeloof genoemd.
Het hoge aanzien dat de Heksen hadden veranderde
echter geleidelijk met de komst van het Christendom. Hiervoor zijn twee hoofdredenen:
1. Volgens het Christendom was het gebruik van Magie verboden. Veel Heksen gebruikten
echter Magie of geneesden op andere (voor de Christenen onverklaarbare) wijzen,
omdat ze het niet kenden werd ook dit afgedaan als Magie. Doordat men de 'krachten'
van de Heksen niet begreep was de Kerk er bang voor, zoiets kon alleen maar
door de Duivel of door God worden gedaan en aangezien de Kerk God vertengenwoordigde
moesten de Heksen dus wel met de Duivel samenwerken.
2. Met de komst van het Christendom werd de samenleving patriarchaler en waren
bepaalde beroepen zoals 'arts' en 'verloskundige' alleen nog maar voor mannen.
Deze beroepen werden echter al eeuwen door de Heksen beoefend en zij waren niet
bereid er zomaar mee te stoppen.
En zo begon de machtsstrijd, enerzijds om de 'Duivelaanbidsters' te verdelgen,
anderzijds om de positie van de man (natuurlijk allen Christenen) te versterken.
Het is dan ook te zien dat ca. 80 procent van de personen die om beschuldigingen
van Hekserij ter door veroordeeld zijn vrouwen zijn en slechts 20 procent mannen.
Wicca nu
Toen in Engeland in 1950 de wet tegen Hekserij werd opgeheven (tot die tijd
was elke vorm van Hekserij, jezelf Heks noemen, het beoefenen van Magie, etc...
strafbaar) richtte Gerald Gardner zijn Coven op. Gardner beweerde te zijn ingewijd
door een familie die de Heksentraditie uit de oudheid in leven had gehouden,
ondanks de inquisitie en jarenlange vervolging van Heksen. Gardner heeft de
kennis die hij zo verkregen heeft over de Hekserij verwerkt tot een religie,
de Wicca. Veel delen ontbraken echter, waren door de jaren heen verloren gegaan.
Om de Wicca toch kompleet te maken heeft Gardner veel geleend van 'aanverwante'
tradities zoals de vrijmetselaars en de rituele magiërs. De traditie die
Gardner zo heeft opgericht wordt de Gardneriaanse traditie genoemd. Zo is er
de Alexandrijnse traditie (die meer nadruk legt op het rituele gebeuren), de
Dianic traditie (een zeer feministische stroming waarbinnen vaak alleen in de
Godin geloofd wordt), Greencraft Wicca (waar de nadruk wordt gelegd op de natuur
en het Goddelijke daarin).
Het geloof:
Wicca is op de eerste plaats een religie. Wat deze religie inhoudt is echter
moeilijk te zeggen. Dit komt doordat de Wicca geen openbaringsreligie is. (een
openbaringsreligie is een geloof waar een 'heilig boek' bestaat waarin uitgelegd
wordt wat je geloven moet als je tot dat geloof wilt horen). Wicca is een belevingsreligie,
dat wil zeggen dat het belangrijkste is hoe je zelf het Goddelijke beleeft.
Er zijn echter een aantal min of meer vaste punten te vinden:
Geloof in het Goddelijke. Voor de meeste Wicca's
is er één groot goddelijke geheel maar zijn er veel manieren om
naar dat Goddelijke te kijken, ofwel er zijn veel aspecten aan het Goddelijke.
De meesten zien met name een mannelijk en een vrouwelijk aspect, de God en de
Godin. Anderen zien veel meer aspecten en geven elk aspect een naam en elk aspect
wordt zo een God of een Godin op zich. Dit is iets wat je bij veel oudere culturen
terug ziet, de Grieken, Kelten, Noren en Egyptenaren kenden velen Goden en Godinnen
die elk voor een deel van het Goddelijke staan.
Belangrijk is het te onthouden dat ongeacht hoe het Goddelijke genoemd wordt,
de meesten in het Goddelijke geheel geloven, ongeacht of ze het nu een naam
van een God/Godin geven of niet.
Reïncarnatie. Hoewel niet universeel in het Wicca geloof is de Reïncarnatie
leer (ofwel het geloof dat je geboren wordt, sterft en weer geboren wordt) wijd
verspreidt onder de Wicca's. Maar ook hier worden de details door iedere Wicca
zelf ingevuld. De één zal geloven dat we alleen als mens incarneren,
de ander kan weer geloven dat we even goed als dieren kunnen incarneren.
Het Goddelijke
is overal, om ons heen en in alles dat leeft. Dit maakt de natuur tot iets dat
bezielt is door het Goddelijke zelf. Dieren en planten maken deel uit van het
Goddelijke en we moeten er verantwoordelijk mee omgaan. De aarde is niet een
'verbruiksproduct' dat we naar behoeven kunnen gebruiken tot het op is. De Aarde
maakt deel uit van het Goddelijke, zij zorgt voor ons en voorziet ons in het
voedsel en water dat we nodig hebben en wij moeten verantwoordelijk met haar
omgaan.
Magie:
De meesten mensen voelen zich tot de Wicca aangetrokken door de Magie. Wicca's
geloven in Magie, dat ze door het uitvoeren van bepaalde handelingen de wereld
om hen heen kunnen beïnvloeden. Voor velen is dit interessant en dat willen
ze ook wel eens proberen. Een van de meest gestelde vragen is dan ook: 'kan
ik zorgen dat x verliefd wordt op mij?'. Het antwoord is ja, het kan. Maar als
dit is wat je zoekt is Wicca niets voor jou. Een Wicca is gebonden aan twee
strenge regels en nooit nooit nooit mag Magie gebruikt worden om anderen te
schaden. Als je een ander verliefd op je laat worden neem je zijn/haar vrije
wil weg en daar schaadt je die persoon mee. Volgens de Wicca regels is dit ten
strengste verboden, en kan het zelfs ernstige consequenties hebben (voor meer
info zie: Leefregels).
Daarnaast is het uitvoeren van een Magisch ritueel veel werk en moeilijk te
leren. Het is veel meer dan het oplezen van een rijmpje. Het rijmpje op zich
kan wel in het ritueel voorkomen maar heeft geen kracht op zich. Daar komt veel
meer bij kijken en dat leer je niet zo snel.
Organisatie:
Voor alle Wicca's geldt dat ze geen hoogste autoriteit erkennen zoals bijvoorbeeld
een Paus. Binnen de Wicca is iedereen gelijk aan elkaar, en hoewel er binnen
Covens een gradensysteem bestaat betekent het niet dat een tweede of derde graads
Wicca beter of meer is dan een eerste graads Wicca, alleen dat die persoon meer
over de traditie van het Coven geleerd heeft. Wicca's organiseren zich tegenwoordig
op voornamelijk twee manieren:
Covens: dit zijn groepen van Heksen die meestal
een gemeenschappelijke traditie volgen. Het Coven wordt geleid door een Hogepriester
en een Hogepriesteres, twee personen (meestal de meest ervarenen) die meestal
zowel de organisatorische taken hebben als de leidende taak binnen een ritueel.
Hoewel het heel erg moeilijk is om er een schatting van te geven vermoedt men
dat ca. 30% va de Wicca's in een Coven zit. Het voordeel is dat je een groep
mensen hebt waarmee je je geloof kunt delen, dat je iemand hebt waar je met
je vragen naartoe kunt en dat je 'niet alleen' bent. Sommigen zien er ook nadelen
in omdat elk Coven een traditie heeft en die traditie niet overeen hoeft te
komen met wat die persoon zelf voelt of geloofd.
Solitairen: dit zijn Wicca's die besluiten om het alleen te doen. Ze
behoren niet tot een Coven en meestal halen ze de informatie die ze nodig hebben
uit boeken, van het internet of van andere Wicca's. Soms richten ze zelf een
groep op (dat al dan niet Coven kan heten) met andere solitairen. Dit pad is
vaak veel moeilijker te begaan omdat de meesten niemand hebben waar ze met hen
vragen naartoe kunnen, niemand kennen die geloofd wat zij geloven. Maar het
is ook een pad waarin veel meer vrijheid ligt, vrijheid om in rituelen te verwerken
wat je zelf geloofd en voelt. Dit laatste kan een reden zijn om niet tot een
Coven toe te treden, een andere reden kan zijn dat Covens vaak moeilijk te vinden
zijn en meestal niet echt 'om de hoek liggen', je zult vaak ver moeten reizen.
